Nastolatki
Problemy nastolatek
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Grupy
Galerie
Rejestracja
Profil
Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości
Zaloguj
Forum Nastolatki Strona Główna
->
Opowiadania
Napisz odpowiedź
Użytkownik
Temat
Treść wiadomości
Emotikony
Więcej Ikon
Kolor:
Domyślny
Ciemnoczerwony
Czerwony
Pomarańćzowy
Brązowy
Żółty
Zielony
Oliwkowy
Błękitny
Niebieski
Ciemnoniebieski
Purpurowy
Fioletowy
Biały
Czarny
Rozmiar:
Minimalny
Mały
Normalny
Duży
Ogromny
Zamknij Tagi
Opcje
HTML:
NIE
BBCode
:
TAK
Uśmieszki:
TAK
Wyłącz BBCode w tym poście
Wyłącz Uśmieszki w tym poście
Kod potwierdzający: *
Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Skocz do:
Wybierz forum
Ogólne
----------------
Regulamin
Informacje
Świat młodej kobietki
----------------
Chłopcy
Dojrzewanie
Moda
Problemy
Nasza twórczość
----------------
Wiersze
Opowiadania
Wymyślone przez was opowiadania
Trudne tematy
----------------
Wasze nałogi.
Tolerancja / Nietolerancja
Offtop
----------------
Ogólne
Muzyka
Rozrywka
Dla was
Śmietnik
Przegląd tematu
Autor
Wiadomość
Gość
Wysłany: Śro 20:51, 02 Sty 2008
Temat postu:
buahahahahahahahaha le sie usmialam jak to czytalam.... to jest su
peeer takjie smiechowe..
_________________________________
Och.. Och.. co za paskudny los..
niczego mi nie wolno i krzyz mnie boli..
ruszam sie bardzo powoli..
do szkoly nie zdazam i spoznienia dostaje
lecz z tego powodu nie smuce sie wcale...
to bylo u jakiejs girls... to jest bossssssssssssskie
kasia
Wysłany: Sob 22:59, 04 Sie 2007
Temat postu:
Bardzo ładne opowiadanko życiowe:*pozdro:*
Bea
Wysłany: Sob 18:15, 03 Mar 2007
Temat postu:
pięknie napisane.
tyle.
Alex Jonhson:*
Wysłany: Czw 22:22, 13 Lip 2006
Temat postu:
Bardzo fajne... Super opowiadanko, szkoda że to jedno partówka.A może zmienisz zdanie i napiszesz więcej, cooo...???Bardzo plosie!Ale i tak jest super. Super to mało powiedziane...
Adminkiss
Wysłany: Nie 9:50, 09 Lip 2006
Temat postu:
Trudno. Trochę krótkie jak na jednopartówkę, ale styl wykonania jest THE BEST
Rattle.
Wysłany: Sob 20:59, 08 Lip 2006
Temat postu:
A jednak była xD
Przykro mi...
Adminkiss
Wysłany: Sob 14:52, 08 Lip 2006
Temat postu:
Piękne. Bardzo mi się podobało. Krótkie, ale ładnie napisane. Mam wielką nadzieję, że to nie była jednopartówka i napiszesz więcej.
Rattle.
Wysłany: Sob 13:27, 08 Lip 2006
Temat postu: Ja...
http://www.youtube.com/watch?v=Ti0yeY4fRcM&search=Avril%20Lavinge
„Ja”
"Często porównuje się, do niezapisanej kartki papieru..."
Szkoła, klasa, ławki, krzesła i tablica. A po środku ja.
Patrzę na wskazówki zegara. Odliczam minuty, sekundy.
Z niecierpliwością, wyczekuję nauczyciela oraz "znajomych".
Pragnę by to wszystko już minęło- chcę wracać z powrotem do domu.
Porównuję się do kartki papieru. Ludzie mogą robić ze mną, co chcą. Tańczę tak, jak mi zagrają.
Znów, zastanawiam się nad sensem mojego życia, a w mojej głowie tworzą się myśli i plany.
Na jaki temat?
Ucieczki...
„Jestem pustą, nic nieznaczącą osobą. Potrzebuję jadu, który poskleja moje serce.”
Ludzie mówią, że mam wszystko- pieniądze, urodę.
Lecz czy to jest "WSZYSTKO"?
Czy tego najbardziej potrzebuję?
Nie, to są rzeczy, dla mnie nic nie znaczące...
Gdzie się podziały Miłość i Szczęście?!
Moje serce jest rozdarte na miliony części.
Wiem, że nikt mnie nie potrzebuję. Nikt nie kocha.
Nie potrafię być samodzielna, nie potrafię wyrażać siebie.
Żeby to zmienić, potrzebuję antidotum.
Jadu, który poskleja moje serce.
Są nim one!
To właśnie ich najbardziej pragnę...
"Z Księżniczki, w służacą"
Kiedy wracam, nie ma nikogo w domu.
Koło telefonu zostawili tylko kartkę.
Z zadaniami dla mnie, na dzisiejszy dzień.
I tak jest codziennie- ta monotonia mnie zabija...
Inni myślą, że mam życie usłane różami- jak u KSIĘŻNICZKI.
Znają tylko bajkę o mnie i mojej rodzinie.
Widzą tylko szczęśliwa rodzinę, podczas programów w telewizji,
lub mnie, na rozdaniach nagród, z "gwiazdą" niemeickiego zespołu.
Czy wiedzą, że bardzo, różni się od rzeczywistości?!
Jak służąca zabieram kartkę i biorę się do pracy.
Posłusznie, wykonuję zapisane polecenia...
"Nie powinno mnie tu być
..."
Nareszcie skończyłam.
Wyczerpana i spocona idę się przebrać, po czym kładę się na łóżku.
Do głowy, powracają mi plany ucieczki...
A w uszach brzmią moje słowa: "Nie pasuje do tego świata!"
Po policzku spływa jedna łza, na więcej nie mam siły.
Moje powieki się zamykają- dostaję sygnał, że drzwi do ucieczki zostały otwarte.
Morfeusz wyciaga ręce, ku mojemu obliczu.
Chwytam je...
Wiem, że pomoże mi w podróży do" Mojego Świata"
Z kieszeni wyciągam klucz i otwieram wielką bramę.
Przechodzę na drugą, stronę.
Na mojej twarzy zagościły dwie sprzeczności:
"Radość, bo tu jestem...
...Smutek, bo będę musiała tam wrócić."
fora.pl
- załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by
phpBB
© 2001, 2005 phpBB Group
Regulamin